Skip to main content

TUS

Bu fotoğrafı paylaşma sebebim, hayatımda en kilolu olduğum dönemde çekilmiş olması. New York ‘tayım, 23 yaşındayım ve TUS da 1 hafta önce ilk tercihimi kazanmışım. Normal kilom o zamanlar 45 lerdeydi, burada 65 kiloyum ve extra 20 kiloyu son 3 ayda almışım. Neden mi, TUS çalışırken, son 3 ay hiç evden çıkmadığım gibi odamdan da çıkmamış ve sandalyemden kalkmamıştım. Anneciğim yemeklerimi ve çayımı çalışma masama getirir ve alırdı. Mutfağa gitmenin konsantrasyonumu bozacağını düşünürdüm. Babacığım bu durumdan çok şikayetçiydi ve günde 1 defa balkona çıkmaya ikna etmişti beni. Ne kadar doğruydu bilmiyorum ama hayatta hedeflerim söz konusu olunca, metobolizmam da dahil tüm kapasitemi zorladım. Sonuçta bunlar geçici dönemler ve sonu güzel olacaksa bence değer… “Günde kaç saat çalışıyordun Banu abla?” Sorularınıza sağlıksız da olsa vereceğim cevap bu. Benim için böyleydi.
Başarıya dair mottolarımdan biri hep şu oldu; “if anyone can do, so you can do…” (Herhangi biri yapabiliyorsa, sen de yapabilirsin)

Related Posts

Hayat Güzeldir

Derin (!)

Derin olduğunu bilen kimse kolay anlaşılır olmaya çalışır, kalabalıkta derin görünmekten hoşlanan kimse ise anlaşılmaz...

Bosphorus

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.